Pers
Weelderige harpklanken op Lindegracht
Noordhollands Dagblad/Alkmaarsche Courant
Door Jos Ruiters
14 juli 2010
“Maar toen was er harpiste Lavinia Meijer, een musicienne die zich muzikaal en emotioneel blootgeeft. Het was gelijk raak, na het aantokkelen van de eerste snaar. Hier zat iemand die veel te vertellen had en dan is het puur genieten. Van een pakkend expressieve weergave van een Sonata van Scarlatti, en van het weelderige klankpalet van Dusseks harpsonate. Haar harp wiegde – bijna wulps – mee in de beweging van de muziek. Ook in moderne composities was haar spel even diepzinnig als geraffineerd. Wat een feest.”
Harpistische gifspinnen * * * *
Lavinia Meijer – Visions
Door Roland de Beer
In de schaduw van de stervioliste Janine Jansen hebben ook andere Nederlandse musici dit najaar excellente verrichtingen zien uitkomen op cd. Hun kansen op eigen glossy’s zijn kleiner, maar de resultaten zijn groot.
Tot de beste producties hoort die van de harpiste Lavinia Meijer, uitblinkend in naoorlogs werk: ‘oude’ nieuwe muziek van Britten uit 1969, nieuwere van Takemitsu en Isang Yun, en nog nieuwere van Byrnes en Patterson. Die laatste twee zijn van hier en nu, maar klinken minder grensverleggend dan de overleden Yun en Takemitsu.Vooral Takemitsu’s Stanza II voor harp en tape is de omweg via Patterson waard. Met de harp als half westerse, half oosterse (aan een Japanse citer herinnerende) klankbron, volvoert Meijer een hyperdelicaat duet met avondlijke omgevingsgeluiden als getjilp en ‘pratende mensen in de verte’.
Eveneens vanuit de schemer komen Byrnes’ Visions in twilight, en de harpistische gifspinnen, mieren en muggen in Spiders op.48 en Bugs op.93 van Paul Patterson. Hier brengt de met de Nederlandse Muziekprijs gelauwerde Meijer ook haar unieke gave in stelling: voor explosief-tumultueus harpspel, dat tegelijk tot in de puntjes is gearticuleerd.
Ontroerend is Brittens Suite opus 83. Wat Britten met de harp vermocht, liet hij al horen in orkestbezettingen bij opera’s als Peter Grimes. De solosuite componeerde hij in een periode waarin hij kritiek kreeg alleen nog bezig te zijn met kleinschalig gekriebel. Maar juist in de suggestie van alleen zijn zit hier de grote kracht.
“An enchanting and diverting harp recital that can leave you breathless”
Gramophone May 2009
I have a confession to make. When my son was small, he often had trouble falling asleep at night. My lullaby-singing proved an ineffective soporific, so I experimented with more musical alternatives. In the end it was a disc of harp music that did the trick. Initially, I was relieved, but soon began to worry about possible long-term effects. Would he have to wonder, in his adulthood, why the strains of Salzedo rendered him senseless?
I’d forgotten about the Pavlovian can of worms I’d opened up until I slipped this CD into the players. As I sat mesmerised by the elegance and elan of Lavinia Meijer’s interpretations, I suddenly remembered and a wave of guilt swept over me. Her music-making should make one sit up and listen, not drift off. Indeed, it’s the delicate moments of this programme that left me breathless. In Meijer’s hands Salzedo’s “Jeux d’eau” Op 29, is a masterpiece, its fragile tones as evanescent as sea spray. Salzedo’s Op 30 Variations offer a wider emotional range and, although Yolanda Kondonassis plays with greater brilliance and bravado on a Telarc recital, I find Meijer’s performance the more emotionally engaging. Channel Classics also provides airier sound, particularly in SACD format.
The Caplet Divertissements are atmospheric gems – mercurial in the French one, brooding in the Spanish. And Ibert’s six evocative and exquisite miniatures give Meijer further opportunity to enchant, particularly in the Faure-like melancholy of the Ballade. A bewitching recital from first note to last.
Farach-Colto
“Lavinia Meijer overtuigt ogenblikkelijk”
Klassieke Zaken, november 2008
De harpiste Lavinia Meijer heeft haar eerste soloalbum gemaakt. Het is gewijd aan drie Franse componisten die uitnemend en idiosyncratisch voor het instrument hebben geschreven. Meijer, die een prachtige harp bespeelt (een Lyon&Healy style 23), opent haar recital met drie composities van de Frans-Amerikaanse componist Carlos Salzedo, die binnen de harpwereld een belangrijke plaats inneemt als toondichter maar daarnaast vooral als technisch vernieuwer. Lavinia Meijer overtuigt ogenblikkelijk. Vanaf de eerste maten van Variations sur un thème dans le style ancien wordt de luisteraar verleid door de kracht, de fijnheid, het subtiele rubato en het geraffineerde pedaalgebruik in haar spel. Fluisterende passages nabij de grens van de stilte gaan over in orkestrale kracht. Hierop volgen twee Divertissements van André Caplet die al even overtuigend uit de verf komen. De cd wordt besloten met zes stukken van Jacques Ibert met een sterk Fauréaanse sfeer. Lavinia Meijer heeft alle gevoel voor de zwierige weemoed die sommige van deze stukken ademen. De muzikante, die op haar achtste jaar werd betoverd door de klankwereld van de harp, noteert in het begeleidende boekje: ‘Met deze bloemlezing hoop ik de luisteraar iets van de magie mee te kunnen geven die ik als achtjarige zelf ook heb ervaren.’ Het is haar gelukt.
Klassiek: Lavinia Meijer – Divertissements ****
Het Parool, 22 oktober 2008
Lavinia Meijer heeft zich in ogenschijnlijk korte tijd ontwikkeld tot de meest aansprekende naam onder de jonge Nederlandse harpisten. Ogenschijnlijk, want ze speelt al vanaf haar elfde, studeerde cum laude af aan de conservatoria van Utrecht en Amsterdam, sleepte al menige prijs in de wacht en speelde al op veel belangrijke internationale podia. En ze is nog steeds pas halverwege de twintig.
Op haar eerste cd voor het label Channel Classics geeft Lavina Meijer een visitekaartje af dat er niet om liegt. Alleen al tijdens het eerste stuk op de plaat, Variations sur un thème dans le style ancien van Carlos Salzedo, val je van je stoel door het speelse gemak waarmee Meijer deze onwaarschijnlijk virtuoze muziek speelt. Dit is musiceren van het allerhoogste niveau, vooral ook omdat ze de noten lucht, leven en kleur geeft, en ze er een verhaal mee vertelt dat je niet anders dan met een mengeling van verbazing en ontroering kan beluisteren.
Na Salzedo volgen nog de twee Divertissements van André Caplet en Six pièces van Jacques Ibert, een serie van sfeervolle stukken waarvan Meijer zich verbaasd afvraagt ‘waarom die zo zelden worden gespeeld’. Na beluistering van haar vertolking kun je niet anders dan het met haar eens zijn. Levinia Meijer: wat een ambassadrice voor de harp!
Channel Classics
“Lavinia Meijer…”
BN De stem, 21 oktober 2008
Over haar nieuwe CD “Divertissements”
Een hele cd vol met harpmuziek. Van één enkele harp. Levert dat iets op wat ons tot kopen aan zou moeten zetten. Nou en of! De jonge Nederlandse harpiste Lavinia Meijer heeft dit project aangedurfd en ze was er klaar voor.
Dat is ook niet zo bijzonder, want Meijer heeft heel veel prijzen op concoursen voor harp buitengewoon eervol afgesloten en in veel gevallen ook gewonnen. We kennen de harp, in de serieuze muziek dan, vooral als een instrument dat in een symfonieorkest een rol van betekenis kan spelen. Maar dan toch een bijrol.
Op deze superaudio cd laat Lavinia Meijer horen dat de harp een hoofdrol waard is. Het is een schitternd instrument waarmee tegelijkertijd melodie, chromatiek, dynamiek en ritme tot hun recht kunnen komen. Meijer speel de stukken van Carlos salzedo, André Caplet en Jacques Ibert prachtig. Ik vond deze plaat een zéér aangename verrassing.
Label: Channel Classics
“Meijer staat in mooie traditie”
Trouw, 18 oktober 2008
Over haar nieuwe CD “Divertissements”
Nederland is een echt harpland. Vele uitmuntende harpisten komen hier vandaan en staan in een traditie die rust op de lauweren van Rosa Spier en Phia Berghout. Een van de nieuwste en spannendste loten aan deze Nederlandse harpstam is de 25-jarige Lavinia Meijer, Koreaanse van geboorte en geadopteerd door een Nederlands echtpaar. Meijer won vele concoursen en prijzen en werd door het Concertgebouw voor de ‘Rising Star’-serie uitverkoren, waardoor ze in belangrijke concertzalen kon spelen. Meijer – die ook veel met elektronica experimenteert en nieuwe muziek voor haar instrument genereert – speelt op haar nieuwe cd redelijk tradititioneel Frans repertoire uit het begin van de 20ste eeuw. Mooie en sfeervolle muziek van Salzedo, Caplet en Ibert, aanstekelijk, virtuoos en met mooi gevoel voor stijl gespeeld. Vooral in de ‘Six Pièces’ van Ibert is Meijers gevoel voor timing, ritme, kleur en dynamiek een genot om naar te luisteren.
“Harp niet alleen lieflijk”
Trouw, 22 juli 2008
Een wat potiger imago, dat kan de harp in de 21ste eeuw wel gebruiken. In zijn driedelige cyclus ‘Cities Change The Songs Of Birds’ brengt componist Jacob ter Veldhuis het instrument in contact met de gevaarlijke wereld van de New Yorkse slums. Verslaving, misdaad en de nor liggen er op de loer, ook voor vrouwen. De Nederlandse harpiste Lavinia Meijer bracht zaterdagmiddag deze opmerkelijke compositie in premiere tijdens een van de vele concerten van het Wereld Harp Festival dat dezer dagen in Amsterdam plaatsvindt.
Het basismateriaal ervan kwam uit luidsprekers, zoals wel vaker bij Ter Veldhuis: ’samples’ van opgewonden stemmen van verslaafde en veroordeelde New Yorkse moeders. De omlijstende, ‘live’ gespeelde harpklanken traden discreet terug op het tweede plan, maar af en toe mengde de jonge harpiste zich met een real bitchy, haast krijsende stem in het betoog.
Kees Arntzen
“De harp sist”
De Groene Amsterdammer, 8 februari 2008
Het choreografenduo Andrea Leine en Harijono Roebana is voordurend op zoek naar nieuwe vormen om dans te gebuiken in een theatervoorstelling. Vorig jaar, bijvoorbeeld, creëerden ze “Merg”, een dans-opera, waarin zang en dans een gelijkwaardige rol speelden, en ook in “Theriak”, hun nieuwe voorstelling, vormt de choreografie slechts een onderdeel van het totaalplaatje. Er is veel ruimte voor live-muziek (uitgevoerd door harpiste Lavinia Meijer), tekst en performance, waardoor “Theriak” tegelijk een dansvoorstelling, een theatrale performance en een bizar harprecital is.
Als de voorstelling (…) op stoom komt, zijn het niet de dansers, maar is het harpiste Lavinia Meijer die de show steelt. Aan het begin van de voorstelling schuifelt ze nog als een klein onzeker meisje op veel te grote glitterpumps over het podium, maar nu laat ze haar harp sissen, schreeuwen. Ze slaat op de snaren, gaat haar instrument met een schroevendraaier te lijf, is, kortom, genadeloos.
Klaas Backx
Dans met humor en frivoliteit
NRC Handelsblad, 4 februari 2008
De laatste tijd lijken Leine & Roebana zich van hun korset te ontdoen en sluipt humor, speelsheid en psychologie in hun voorsellingen. Ook in hun nieuwste productie Theriak (oud-Grieks voor wild dier/geneesmiddel tegen alles) laten ze het strenge formalisme los en moet zelfs het publiek eraan geloven door op de speelvloer plaats te nemen en mee te doen. Harpiste Lavinia Meijer laat niet alleen hemelse klanken van Scarlatti of HÔøΩndel uit haar instrument opklinken, ze valt de snaren ook aan met een schroevendraaier, doet er een pasje bij en roept herhaaldelijk “geef ons vrede”. De vijf dansers stoten dada-klanken à la Kurt Schwitters uit, roepen elkaar gedeconstrueerde flarden gezongen herinnering of een tekst toe, en bewegen vooral in korte impulsen om daarna weer te gaan zitten.
Theriak is daarmee een huis voor verwarden die zoeken naar verlichting. Lavinia Meijer biedt die met haar inspirerende harpspel en haar charisma als actrice, verweesd rondschuifelend op te grote pumps.
Ingrid van Frankenhuyzen
“Theriak moet langer geroerd worden”
Leine & Roebana – Theriak
fotografie: Deen van Meer
27 januari 2008
“Harpiste en performer” Wat gebeurt er als de statige harp leert zich vrij te bewegen? Onlangs zagen we Lavina Meijer in het televisieprogramma De Wereld Draait Door deze vraag al beantwoorden. Volgens de jonge, getalenteerde harpiste kan het instrument werkelijk alles en is het tijd het tuttige, klassieke imago van de harp af te schudden. Meijer komt net terug uit New York waar ze in Carnegie Hall (!) een solo weggaf. Ze strijdt voor een integer en haalbaar doel: ze wil de harp bekender maken als solo-instrument.
In deze voorstelling is ze daarin in ieder geval geslaagd. Ze laat zien dat een harp het gereedschap kan zijn van feeÔøΩn en engelen, maar laat het instrument ook grommen en bijna schreeuwen. Ze gaat de harp zelfs met een schroevendraaier te lijf! Toch is dit niet de grootste verrassing aan Meijer in Theriak, ze blijkt namelijk een ware performer. In veel te grote schoenen en met een perfecte timing in haar spel open ze de voorstelling op humoristische wijze: “Kunt u alsjeblieft een stukje naar achteren gaan? Met uw stoel?”. Het publiek lacht en verplaatst zich met stoel en al. De voorstelling kan nu echt beginnen.
Leonie Kuipers
Lavinia Meijer toont solistische kant harp
Dagblad De Limburger, 15 januari 2008
De 24-jarige harpiste Lavinia Meijer was een maand geleden in New York om voor het eerst in Carnegie Hall op treden. Zondag gaf de jonge virtuoze, die drie jaar geleden haar studie cum laude afsloot, met evenveel enthousiasme een recital in de Venlose Dominicanenkapel. Meijer wil, zo zegt ze zelf, graag laten horen waartoe de harp als solo-instrument in staat is. Daartoe had ze een gevarieerd programma samengesteld van de vroeg achttiende-eeuwer Domenico Scarlatti tot hedendaagse componisten, die speciaal voor haar composities schrijven (de Amerikaan Garrett Byrnes).
Behalve dat Meijer een geweldige soliste is, wist ze het publiek ook voor zich te winnen door op charmante wijze te vertellen over de werken die ze speelde, en over de geschiedenis en de techniek van de harp. De middag begon ze met een alleraardigste klassieke harpsonate van de Tsjech Dussek en Une châtelaine en sa tour van Fauré, waarin Meijer al meteen liet horen dat ze van vele markten thuis is: zowel het briljante als het lyrische aspect zijn bij haar in uitstekende handen.
Wim Hekking
“Lavinia Meijer verovert New York”
Het Parool, 17 december 2007
De Nederlandse harpiste Lavinia Meijer debuteerde dit weekeinde in Carnegie Hall met een twee uur durend solo-optreden. Een droom werd werkelijkheid.
Pas nadat ze zeven harpen bij drie verhuurbedrijven heeft geprobeerd vindt Meijer de harp waarmee ze haar debuut in Carnegie Hall aandurft. ”De harp die Carnegie Hall voor me had gehuurd, was echt niet goed genoeg”, vertelt de 24-jarige op de middag voor haar grote debuut. Dus ging ze in New York op zoek naar een betere harp. Ze rustte niet voordat ze die gevonden had.
Om haar doorzettingsvermogen en vastberadenheid staat ze bekend. Op haar achtste besloot ze dat ze harp wilde spelen, op haar vijftiende ging ze voor het eerst op wereldtournee. Carnegie Hall was haar droom en hier staat ze dan: klaar voor een twee uur durend soloconcert in de Weill Recital Hall, de kleine zaal van de beroemde New Yorkse muziektempel. Ze is niet eens echt zenuwachtig. ”Eerder gezond gespannen,” zegt ze.
Bij Carnegie Hall kom je niet zomaar terecht, ook niet in de kleine zaal. Meijer werd door het Amsterdamse Concertgebouw naar voren geschoven als deelneemster in de serie Rising Stars, waarin veertien grote Europese muziekzalen en Carnegie Hall elkaars jonge talenten een podium bieden. Eerder dit jaar speelde Meijer in Keulen, Birmingham, Parijs en Wenen. Het populaire New York Magazine kondigde haar optreden aan als hèt klassieke muziekevenement van de week.
De muziek voor dit recital koos ze zelf. En dat zijn niet alleen klassieke stukken voor harp, zoals van Dussek, Tailleferre, Faur√© en Scarlatti, maar ook werk van jonge componisten, zoals Visions in Twilight van Garrett Byrnes. Byrnes, zelf nog geen veertig en ook een rijzende ster aan het firmament, zit ’s avonds in de zaal. Hij is speciaal overgekomen uit Illinois om Meijers vertolking van zijn werk te horen en komt zelfs even het podium op om te vertellen hoe trots hij is dat zij zijn werk speelt. Eerder won Meijer een prijs voor de manier waarop zij Visions in Twilight speelt.
In de zaal zit ook Meijers gevolg, wel 25 man. Niet alleen haar vrienden en Texaanse echtgenoot, maar ook haar Nederlandse adoptiefouders, haar Koreaanse biologische broer, haar zus en haar Ethiopische broer zijn voor de gelegenheid in New York, apetrots op hun dochter en zusje. Daar zit ze, in een glanzende, rode jurk met die enorme gouden harp midden op het podium. Het ziet er indrukwekkend uit, maar dat komt misschien ook door de grote Amerikaanse vlag op het podium.
Je zou niet zeggen dat hier een vrouw van begin twintig aan misschien wel het belangrijkste concert van haar leven begint. Ze ziet er ontspannen uit en licht lachend toe welke stukken ze zal spelen en waar die over gaan. Je kunt aan haar zien dat ze gelukkig is op dat podium. Als ze de laatste noten gespeeld heeft, barst een enthousiast applaus los. Er wordt gejuicht en gejoeld totdat ze terugkomt. Wat nu nog te dromen, nu ze dit heeft bereikt? Ze lacht. ”Nou ja, een soloconcert in de grote zaal misschien?” En dan serieuzer: ”Het was altijd mijn droom in het Amsterdamse Concertgebouw te spelen. Totdat ik er voor het eerst gespeeld had en werd teruggevraagd. Toen besefte ik dat dat pas echt een eer is als ze je nog een keer willen horen.
Barbara Schneemann
‚ÄúMeijer en Top winnen Prijs”
NRC Handelsblad, 4 juni 2007
De Fortis MeesPierson Award 2007 is gistermiddag in de Kleine Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw gewonnen door de harpiste Lavinia Meijer en de violist Tjeerd Top, tweede concertmeester bij het Koninklijk Concertgebouworkest, die samen een recital gaven. De Fortis MeesPierson Award bestaat uit bedrag van 10.000 euro, dat mag worden besteed ten behoeve van de ontwikkeling van het eigen muzikaal talent. De andere genomineerden voor de Award waren het Amstel Soxofoonkwartet, het duo Mellema/Van Klaveren, de baritons Mattijs van de Woerd en Thomas Oliemans, en de pianisten Jeroen Sarphati en Ernst Munneke.”
Lavinia in Kunststof
Op 20 oktober 2006 was Lavinia te gast bij het radioprogramma “Kunststof”.Ze werd een uur lang door Frenk van der Linden geinterviewd. Download het interview op:
http://sites.nps.nl/jerome/index.cfm/site/kunststof/pageid/C45CB071-10A4-EDF3-4C576E33CBAC5801/objectid/5B2C486F-1635-041D-0612EAEC901650EB/index.cfm?c=KunstStofArchief2006&year=2006
“Harp Lavinia Meijer spreekt mannentaal”
De Volkskrant, 6 oktober 2006
Nooit geweten dat je met een harp vuurpijlen kunt afschieten. Lavinia Meijer verrichtte dat kunststukje woensdag bij haar optreden in de Amsterdamse Kleine Zaal, en ze deed er nog vonkenregens bij ook. In een donderslag voorzagen de Variaties op een thema in oude stijl van Carlos Salzedo niet, maar daar had de Amerikaanse componist Garrett Byrnes weer voor gezorgd: in zijn vijf jaar geleden gecomponeerde Visions in Twilight mocht Meijer de lage bassnaar woest laten klapperen.
Meijer vertegenwoordigt Nederland in de serie Rising Stars, het project waarin zes grote muziekzalen elkaar de veelbelovendste jonge musici toespelen. Hoewel de harpiste nog maar 22 jaar telt, is ze als musicienne volstrekt volwassen. Bovendien ontlokt ze haar instrument niet alleen poezelige sprookjesklanken, maar ze laat het ook ferme mannentaal spreken. En ze heeft er zichtbaar plezier in. Haar programma, op het eerste gezicht een handvol behapbare stukjes, kreeg de overtuigingskracht van een pakkend betoog, zo fraai van opbouw en met zo veel eloquentie gebracht dat het slot, twee uur na aanvang, bijna teleurstellend vroeg kwam.
Dat Meijer de harp in technisch opzicht volledig de baas is, spreekt eigenlijk vanzelf. Belangrijker is dat alles wat ze speelt, of het nu een fuga van Bach is, een romantisch werkje van Fauré, of het katachtige, plezierigmoderne Spiders van Paul Patterson, vol is van kleur en leven. Dat bereikt ze niet alleen door de individuele lijnen elk hun eigen dynamische curve te geven, maar ook door het arsenaal aan timbres waarover ze beschikt. Die tintenrijkdom reikt van het getsjirp van krekeltjes tot een orkestrale majesteit. Dat Meijer voor geen kleintje vervaard is, bewijst haar komende optreden, eind deze maand in het Muziekgebouw, met werk van Ravel en twee nieuwe composities, waarin ze het opneemt tegen de vier saxofonisten van het Aurelia Kwartet.
Frits van der Waa
“Harpiste Lavinia Meijer winnares Vriendenkrans”
NRC Handelsblad, 14 maart 2005
Op 12 maart 2005 vond de Finale van het Vriendenkrans Concours plaats in de Kleine Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam. Dit is een jaarlijks concours, georganiseerd door de Vereniging Vrienden van het Concertgebouw en het Koninklijk Concertgebouworkest ten behoeve van talentvolle jonge musici.
Het concours staat open voor alle instrumenten en bestaat uit twee voorrondes en een finale. De jury bestond dit jaar uit: Gregor Horsch (voorzitter), Ruud van der Meer, Jan Wijn, Roland Kieft, Joel Ethan Fried, Anneke Hogenstijn en Brian Pollard.
In de finale werden uiteindelijk vijf musici toegelaten: Daria van Bercken (piano), Hanneke de Wit (sopraan), Jennifer Stumm (altviool), Lavinia Meijer (harp) en duo Mariana Izman en Pieter-Jelle de Boer (piano).
Elk jaar worden er maximaal drie Vriendenkransen uitgereikt, dit bestaat uit een oorkonde en een sculptuur, waarbij een optreden in de Kleine Zaal (op 2 oktober 2005, aanvang 14:15 uur) aan vast zit. Verdere prijzen waren o.a. masterclasses, cd opname, concerten, persprijs en de publieksprijs. De hoofdprijs was de Pasman studiebeurs t.w.v. 7000,- euro die aan een uitzonderlijk getalenteerde Vriendenkranswinnaar zou worden uitgereikt.
Er werden dit jaar slechts twee Vriendenkransen uitgereikt, namelijk aan harpiste Lavinia Meijer en het pianoduo Mariana Izman en Pieter-Jelle de Boer.
De hoofdprijs ging dit jaar naar Lavinia Meijer. De jury loofde haar expressieve harpspel, goede balans, diversiteit aan kleuren, uitstekende kennis van de structuur en haar perfecte timing.
Daarnaast ontvingen Lavinia Meijer en het pianoduo Mariana Izman en Pieter-Jelle de Boer ook de persprijs, uitgereikt door persvertegenwoordigers van Trouw, De Telegraaf, NRC Handelsblad, Utrechts Nieuwsblad en het Noordhollands Dagblad.
Op donderdag 14 april, om ca.14:30 uur, zal op Radio 4 de finale worden uitgezonden met Hans van den Boom als presentator.
“Derde prijs bij de zesde USA International Harp Competition 2-11 juli, 2004″
Lavinia Meijer wint derde prijs bij de zesde “USA International Harp Competition” in Bloomington, Indiana.
Van de 45 deelnemers, afkomstig uit 17 landen, gingen er uiteindelijk drie door naar de finale. Lavinia was de eerste Nederlandse deelneemster in de geschiedenis van dit prestigieus concours die tot in de finale is doorgedrongen. De Franse Ceysson en de Amerikaanse Smith namen respectievelijk de eerste en tweede plaats in.
Niet alleen ging Lavinia met de derde prijs terug naar Nederland, maar ook nog met twee speciale prijzen voor de beste uitvoering van de Händel Harpconcerto in Bes-majeur en het adembenemende nieuwe werk door G. Byrnes, Visions in Twilight.
Persbericht:
As if the multicolored strings were her canvas, Lavinia Meijer of the Netherlands “finger-painted” her musical montage – rocking back and forth against her harp in rhythms of lively expression.
Her hands and arms slowed to a near halt, and then another flurry began, as she projected Handel’s Concerto in B-Flat Major to more than 900 spectators at Indiana University Auditorium. A model of concentration, she danced finger-by-finger to produce each dainty note.
Herald Times
1e Prijswinnaar (17, 18 april 2004)
Afgelopen zaterdag 17 april en zondag 18 april vond het 4e Nederlands Harpconcours plaats. Dit concours vindt eens in de drie jaar plaats en werd deze keer gehouden in de Muziekschool “Fluxus” te Zaandam.
Het concours bestond uit een voorronde op zaterdag en een finale op zondag waarbij de finalisten met het Nederlands Jeugd Strijkorkest onder leiding van Johannes Leertouwer een harpconcert moesten uitvoeren. De jury voor bestond ondermeer uit Hans Verbugt (voorzitter), Edward Witsenburg, Maria Graf, Petra van der Heide en Daan Manneke.
Er waren drie verschillende categori√´n. In de oudste categorie C (t/m 35 jaar) won de Bennekomse harpiste Lavinia Meijer (21 jaar) de eerste prijs. Die prijs was een Salviharp “Aïda” t.w.v. 2.500,- euro, een cd opname met het Nederlands Jeugd Strijkorkest en diverse concerten. Lavinia speelde in de finale de Dansen van Debussy voor harp en strijkorkest. Zes jaar geleden won Lavinia ook een eerste prijs tijdens het Nederlands Harpconcours, maar toen in de jongere categorie.
